Dit seminarie focust op de relatie tussen kunst & psychische kwetsbaarheid. We bekijken de geschiedenis van de waanzin in relatie tot de kunsten en bevragen het begrip 'psychische kwetsbaarheid' in het werk van verschillende kunstenaars.
We lezen literaire en beschouwende teksten waarin de band tussen waanzin en creativiteit tot uitdrukking wordt gebracht, dit zowel in de beeldende kunsten, de vormgeving, poëzie als architectuur en dans. Enerzijds duiken we in het oeuvre van kunstenaars die zelf expliciet een link leggen tussen hun artistieke creatie en hun geestesgesteldheid. Denk bijvoorbeeld aan Gustave Flaubert, Delphine Lecompte, Louise Bourgeois, Yayoi Kusama,... Anderzijds gaan we ook na hoe kunst in de psychiatrie in de praktijk kan worden gebracht. We bezoeken een tentoonstelling over 'outsiderkunst' en kaderen het ontstaan en de commercialisering van ‘kunst uit de psychiatrie’. We gaan na hoe kunst in zijn kwetsbaarheid kan ingezet worden in de psychiatrie met een analyse van de film van Nicolas Philibert over La Borde: Le moindre des choses.
Dit is een seminarie waarbij we die smalle grens tussen normaal en pathologisch zo tastbaar mogelijk willen verkennen. Dit seminarie heeft een tweeledig doel : enerzijds wil het studenten tot een beter inzicht doen komen over de (romantische) aannames die worden toegeschreven aan de kwetsbare kunstenaar en outsiderskunst en hoe de maatschappelijke opvattingen over kunst en psychische stoornissen de 'status' van kwetsbare kunstenaars heeft bepaald sinds het begin van de 19e eeuw. Anderzijds wil dit seminarie inzichtelijk maken hoe de grens tussen 'normaal en pathologisch' minder welomlijnd is dan vaak gedacht.